มันจบลงแล้ว

เกือบสองอาทิตย์ที่ผ่านมาเรามีความสุขนะ

เค้ากลับมาคุยกับเรา ถึงแม้ว่าการที่เราคุยกันครั้งนี้อาจจะเพราะเค้าเหงาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ได้

แต่พอมาถึงวันนี้เค้าบอกเราเลิกติดต่อกันดีกว่า อาจจะดีกว่านี้

เค้าไม่รู้สึกกับเราเหมือนวันเก่า

แต่สิ่งที่เกิดขึ้น ระหว่างที่คุยกันมันมากกว่านั้นนะ

ก็เสียใจนะ

เสียความรู้สึกมาก

เค้าบอกว่าเราดีมากๆ ดีจนเค้ารู้สึกตัวเองแย่

เราก็อยากรู้จริงๆดีแล้วทำไมไม่กลับมาหละ

แต่เรื่องของความรู้สึกคนมันฝืนกันได้ซะที่ไหนหละจริงไหม?

เพราะฉนั้น เค้าอยู่ได้เราก็ต้องอยู่ได้

จบคือจบ

เราไม่งี่เง่าแล้ว

เราเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง จากผู้ชายคนนี้

มุมมองของเราก็เปลี่ยนไป อาจเพราะเราโตขึ้นด้วยหละ

จบลงด้วยดี

เราไม่มีอะไรค้างคาใจกันอีกต่อไป

หวังว่าซักวันเราจะกลับมาเป้นเพื่อนกันได้เนอะ

แต่คงไม่ใช่เร็ววันนี้แน่

ขอให้เธอโชคดีนะ

รักมากๆ

เราได้เรียนรุ้ว่าเพื่อนสนิทเราทุกคน เป็นทุกข์กับเราหมดเลยเพราะเรื่องนี้

และเห็นแล้วว่าใครรักเราบ้าง

รักตัวเองก่อนที่จะรักใคร

no one can take care of ur heart as well as u เป็นคำพูดที่พี่สาวแฟนเก่าบอกเรา

เราว่าเรารักครอบครัวเค้านะ

มันกลายเป็นความผูกพันหนะ

เราชอบไปคุยกับที่บ้านเค้านะ เราว่าบ้านเค้าน่ารักดี แต่วันนี้ต่อจากนี้ มันเปลี่ยนไปแล้ว

เพื่อนรักเราบอกว่า ก่อนจะให้ความสุขกับคนอื่นะน ถามตัวเองก่อนรึยังว่าตัวเองมีความสุขมากพอจะเเบ่งปันแล้วหรอ? ถ้าตัวเรายังนั่งร้องไห้ ยิ้มไมไ่ด้ แล้วจะไปแบ่งปันคนอื่นได้ไง

เพื่อนอีกคนบอกให้เราพอ และตัดใจ

เืพ่อนรักคนท่สามบอก แกเราจะเดินไปด้วยกันนะ

เพื่อนรักคนที่สี่บอก ท้อได้แต่อย่าถอย

เรารักพวกแกนะ

ขอโทษกับสิ่งที่ผ่านๆมาด้วยละกันนะ

เรื่องราวที่เกิดขึ้น คือวิชาที่เราเรียนรู้ด้วยตัวเอง

เราขีดชะตาตัวเอง

โชคชะตา

ไม่รู้สิ ความรู้สึกมันบอกว่า เค้าจะกลับมาหาเรา

แต่อีกความรู้สึกมันก็บอกว่า ไม่มั่นใจ อย่าพึ่งตัดสินใจเลย

คิดถึงนะ

หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้ว??

ไม่มีทางอ่ะ

เราเชื่อมั่นว่า ถ้าเราตั้งใจจริง อุปสรรค์หนะมันไม่ใช่ปัญหาเลย

ตั้งใจเรียน

อ่านหนังสือ เห้ยยย

ขอให้เค้าคุยกับเราบ่อยๆก็ยังดีเนอะ

สาธุ

วันนี้มาแปลก

ปกติเราไม่ค่อยได้คุยกับแฟนเก่าหรอก เพราะเค้ามีคนใหม่ แต่ ช่วงนี้มาแปลก

เค้าคุยกับเราอะ

หวังไหวนะเนี้ย

แอบหวังแต่ก็พยายามไม่หวังมากอ่ะ

แต่รุ้ว่าถ้าเค้าไปจีบคนใหม่

เราก็คง ร้องไห้ อีกตามเคย

หันกลับมามอง เราบ้างสิ

ยืนนนนนนน อยู่ตรงนี้อ่ะ

อีก สี่เดือน เราก็กลับไทยแ้ลว กลับมารักกันดีกว่าเนอะ

ฮาๆๆๆ

สาธุ

a thousand miles

แปลกแต่จริง

เราควรจะเชื่อความรู้สึกตัวเองหรือเปล่านะ

วันนี้เค้าคนนั้นคุยกับเราแหละ

ไม่รู้สิ อยากบอกเค้าใจจะขาดว่า รอเค้าอยู่นะ แต่ก็ไม่ได้พูดไป

คิดถึงเค้าจังเห้ยยย

ก็คุยกันได้ชั่วโมงกว่า เราก็ถามว่าไม่ง่วงหรอ เค้าก็บอกว่าง่วงสิ

เราก็เลยบอกว่างั้นไปนอนเถอะไม่กวนละ

แล้วเราก้ว่างสายไป

เกือบสองเดือนแล้วที่ไม่ได้คุยกัน พอได้ยินเสียงแล้วก็คิดถึงจัง อยากกอดจัง

ตอนแรกที่เค้าพูดถึงเเฟนใหม่ เราก็เกือบร้องไห้หนะ

เค้าก็บอกว่า ร้องไห้หรอ เราไม่ได้โกหกนะ เราไมไ่ด้ร้องจริงๆ แค่เกือบหนะ

กัดปากตัวเอง แทบตาย

เค้าก็เล่าเรื่องของเค้าให้เราฟัง

เราก็เล่าเรื่องของเราให้เค้าฟัง

อยากมีเครื่องย้อนเวลาเนอะ เราจะได้กลับไปแก้ไขอะไรหลายๆอย่าง

แต่ในเมื่อมันไม่มี เราก็ต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

ณ ตอนนี้เราพูดจากใจนะ เราไม่มีใคร ไม่มีใครจริงๆ

ไม่ได้รอโทรสับจากใครเลย

ไม่ได้ มอง หาใครใหม่ด้วย

อาจเพราะเรายังไม่พร้องที่จะเกิดใจรับใคร

แต่ถ้าอยากจะเปิดตอนนี้คงเปิดปะตู รอคนเก่า กลับมา

ก็ยังฝันถึงทุกๆวัน

แต่ก็นะ เราไม่ได้เห็นแก่ตัวจนบอกให้เค้าเลิกกับคนๆของเค้าหนิ

คนเรามันต้องเลือกด้วยตัวเองใช่ไหม

เรารอให้คนบนฟ้าตัดสินละกันเนอะ

เวลาน่าจะช่วยได้

แต่เราคงต้อง เผื่อใจ ไว้สำหรับความผิดหวังด้วยสิเนอะ

เพราะ ผิดหวังแต่ละที กว่าจะกู้ความมั่นใจของตัวเองกลับมาได้ เอาคนรอบข้าง แล้วตัวเราเองเหนื่อยกันไปตามๆกัน

พรุ่งนี้วาเลนไท แต่มันเป็นวาเลนไทที่ไทยละ

เป้นวาเลนไทที่ตรงกับ ตรุษจีน

คงเป้นอีกปีที่ไมไ่ด้ดอกไม้จากเค้าคนนั้นเนอะ

คิดถึง กุหลาบ สีม่วงจัง

เห้ยยย เเต่เอาเถอะ

มันต้องมีซักวัน

ถ้าเค้าบอกว่า เค้าจะให้กุหลาบกับคนที่เค้าจริงจังด้วยจริงๆ เราก็จะเชื่อคำนั้น

อีกมุม ของความเห็นแก่ตัวนะ เราก็หวังว่าเค้าจะไม่ให้กุหลาบกับคนที่เค้าคยอยุ่ตอนนี้

แต่ก็นะ ถ้ามองในมุมมอง ของ ผู้หญิงด้วยกัน

คงรู้สึกแย่มากนะ ถ้าเเฟนตัวเองไม่ให้ของขวัญเราเลย

อย่างน้องก็ พาไปทานข้าวด้วยกันก็ยังดี

ร่าคิดถึงโจ้นะ

คิดถึงมากๆด้วย

วันนี้ร่าก็ยังพูดได้เต็มปากว่ารอเธออยู่

แต่ร่าไม่รับปากว่าจะนานเท่าไหร่

แต่จะรอเท่าที่นานที่สุดนะ

คิดถึงมากๆ

คงไม่มีใครได้อ่านหรอก แต่ อยากเขียนไว้เฉยๆ อย่างน้อยก็ได้ละบายมันออกไป

อึดอัด

เพื่อนที่ไทยร่าก็ไม่ได้คุยเลย

เห้ยยยย

เอาเพลงะนี้ไปนะเธอ

"A Thousand Miles"

Making my way downtown

Walking fast

Faces pass

And I'm home bound

Staring blankly ahead

Just making my way

Making a way

Through the crowd

And I need you

And I miss you

And now I wonder....

If I could fall

Into the sky

Do you think time

Would pass me by

'Cause you know I'd walk

A thousand miles

If I could

Just see you

Tonight

It's always times like these

When I think of you

And I wonder

If you ever

Think of me

'Cause everything's so wrong

And I don't belong

Living in your

Precious memories

'Cause I need you

And I miss you

And now I wonder....

If I could fall

Into the sky

Do you think time

Would pass me by

'Cause you know I'd walk

A thousand miles

If I could

Just see you

Tonight

And I, I

Don't want to let you know

I, I

Drown in your memory

I, I

Don't want to let this go

I, I

Don't....

Making my way downtown

Walking fast

Faces pass

And I'm home bound

Staring blankly ahead

Just making my way

Making a way

Through the crowd

And I still need you

And I still miss you

And now I wonder....

If I could fall

Into the sky

Do you think time

Would pass us by

'Cause you know I'd walk

A thousand miles

If I could

Just see you...

If I could fall

Into the sky

Do you think time

Would pass me by

'Cause you know I'd walk

A thousand miles

If I could

Just see you

If I could

Just hold you

Tonight

อาจเพราะ

เมื่อวันศุกร์ที่ 5มกรา เราได้อีเมลล์จากแฟนเก่าส่งมา

บอกว่า เราสบายดีไหม อะไรแบบนั้น

ตอนเปิดเมลล์หนะก็อดตื่นเต้นไม่ได้นะ แต่ก็ต้องข่มใจแล้วบอกกับตัวเองว่า

เค้าไม่ใช่ของเราแล้ว

เค้าบอกว่าเค้าฟังเพลง อาจเพราะแล้วนึกถึงเรา

อาจจะเป็นเพราะฉันไม่อาจทนรื้อฟื้น
ให้รักเรากล้ำกลืน กันต่อไปได้ไหว
อาจจะเป็นเพราะเธอมีเขามาในใจ
ทำให้รักเราบางไป กว่าเดิม

อาจจะเป็นเพราะฉันเริ่มหมดแรงและท้อ
นานเท่าไรที่รอ รอคอยเธอเรื่อยไป
อาจหมดแรงเพราะใจเธอนั้นเริ่มสั่นไหว
เคยรักกันยังไงกลับลืม

* อยากที่จะลืม เธอ ลบ ภาพเธอจากใจ
อยากที่จะ ลืม ไป ลบเธอจากวันนี้

** เหนื่อยใจที่มีเธออยู่ เหน็ดเหนื่อยกับการรอคอย
จิตใจละเมอเลื่อนลอยเฝ้าคอย
ใครสักคนที่ยังคงมีความรักให้ไป แต่มันยิ่งไกลยิ่งห่าง
รักเราเลยดูจืดจาง หมดหนทางไป (ต่อ)

อาจจะเป็นเพราะฉันเริ่มหมดแรงและล้า
มันถึงคราวต้องลา ลาแล้วจากกันไป
อาจเป็นเพราะใจ เธอมีใครใหม่
หมดแล้วไม่มีอะไร ไม่เหลือเลย

(**)

ต่อจากนี้ไปไม่มีเธออีกแล้ว

(*,**)

เหนื่อยใจที่มีเธอ (อยู่ในใจฉันมีเพียงเธอ)
เหนื่อยใจที่รักเธอ (อยู่ในใจฉันยังมีเราที่ยังฝังใจ)
เหนื่อยใจที่ยังมีเธออยู่ในใจ

เหนื่อยใจที่มีเธอ (อยู่ในใจฉันมีเพียงเธอ)
เหนื่อยใจที่รักเธอ (อยู่ในใจฉันรักเธอ เสมอ ตลอดไป)
เหนื่อยใจที่ยังมีเธออยู่ในใจ

มันก็คงเป็นจริงแบเนื้อเพลงละมั้ง

แต่เราก็แอบหวังนะว่า ซักวันนึง เราตะกลับมาเป็นเมหือนเดิม

แค่ตอนนี้มันไม่ใช่ ช่วงเวลานั้น

ถ้าเราคิดจะรอ เราก็จะรอใช่ไหม?

คิดถึงเค้ามาก

ตัดใจยังไม่ได้เลย

หวังว่าเค้าจะมีความสุขเนอะ

ขอให้คนๆนั้นดูแลเค้าด็ๆละกัน

แต่ตอนนี้สัญญากับตัวเองว่า จะตัดใจเพื่อวันนึงเราอาจจะได้กลับไปเป็นเพื่อนกัน เนอะ

แต่ขอสัญญาด้วยว่าจะรอให้ครบ หนึ่งปี รอนานเท่าที่นานได้

ไม่อยากให้ใครมาแทนที่เค้า

ไม่ต้องการตัวเเทน

ถ้าจะรักใครใหม่ ขอเป็นรับแบบไม่ใช่ เหงา หรืออะไรก็ตาม

คิดถึงโจ้นะ

คิดถึงมาก

ไม่เคยรู้สึกว่าตลอกเวลานั้นเป็นการเสียเวลา

ตอนฟังเพลงหนะ ร้องไห้ออกมาอีกแล้ว

แต่ร้องแล้วสบายใจขึ้นนะ

คิดถึงเสมอ นะ ค่ะ

หนึ่งเดือน

เห้ยยย

เมื่อวันที่ 28 มกราคม ครบหนึ่งเดือนที่เราไม่ได้โทรหาคนๆนั้นละ

ใจหายเนอะ

คบกันมาตั้งนาน แต่ทำไมเค้าถึงกลับมีคนใหม่ง่ายจัง

อื้ม มันก็เป็นความผิดเราเองแหละที่เป้นคนเริ่มตน เลิก ก่อน แล้วก้งี่เง่า

แต่ไม่เข้าใจว่า สามเดือนที่เรากลับไทยไป ทำไมเค้ากลับมาทำดีกับเรา

แล้วพอ เข้ามหาลัยได้เดือนนึงถึงเปลี่ยนไป

เรารู้ตัวนะว่ามันเป็ยความผิดที่ไม่น่าให้อภัย แต่เราก็อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม

คิดถึงมากๆ

ร้องไห้ นั่งอยู่คนเดียวก็ร้อง

ร้องจนเหนื่อยอ่ะ

ไม่เข้าใจว่าทำไมตัดเค้าออกไปจากชีวิตไม่ได้

ฝันถึงทุกๆวัน

เจ็บเนอะว่าไหม?

แล้วทุกปีวาเลนไท มีเค้าอยู่ แต่ปีนี้จะเป็นปีแรกที่ไม่มีเค้า

ไม่มี

ว่างเปล่า

เจ็บหวะ